Rivayete göre zamanin birinde yasli bir adam yasarmis aydin yakinlarinda bir köyde..Üzüm bağlarıymış tek geçim kaynağı.Günün birinde bağını dolaşırken bir asmanın gölgesinde duran kaplumbağayı görmüş. tüyleri diken diken olmuş , hemen alıp traktörün arka kasasına bırakmış. sonra çalışan ameleleri teftiş etmiş. onlara üzümleri yememeleri için sık sık ikazda bulunuyormuş. Ameleler arkasından amma cimri herif ha diyorlarmış. adam kendi hakkında konuşulduğunun farkındaymış ama huyundan da bir turlu vazgeçmiyormuş.  ne hınzırdır şu amele milleti diyormuş içinden ,bıraksam alimallah tüm bağı silip süpürürler.. teftişi bitirince traktörüne binerek çiftlik evinin yolunu tutmuş. oğulları bahçe duvarının yapımıyla uğraşıyormuş. traktörünü harç yapılan yere yakın bırakmış. traktorun arka kapağını açıp oradaki bazı eşyaları alan ustalar kaplumbağayı farketmemişler bile. bağ sahibi de unutmuş kaplumbağayı. kaplumbağa kasadan aşağı inmeye çalışırken yeni karışmış harcın içine düşmüş , kurtulmak için çırpındıkça batmış. bir zaman sonra bağ sahibi hastalanmış, felc inmiş vucuduna.Eve mahkum olmuş.Birgun evde bunalmış tekerlekli sandalyesini bahçeye sürmüş. Bahçede kuşların ağızlarına aldıkları yemlerle bahçe duvarına doğru uçtuklarını ve ordaki bir kovuğa ağızlarındaki yemleri bırakıp döndüklerini görmüş. Bu tablonun birkaç kez tekrarlandigini gören ihtiyar meraklanmış. Oğullarına bahçe duvarının o kısmını yıkmalarını soylemiş. Yıkılan taşların arasında bir kıpırtı belirmiş. dikkat ettiklerinde onun bir kaplumbağa olduğunu anlamışlar. Kuşlar tarafından beslenip yaşatılan bu hayvana hayretle bakmışlar. İskemlesinden bu olayı izleyen adam hatasını hatırlamış. Kaplumbağa kurumuş olan harçlardan kurtulup yavaş yavaş yürümeye başlamış. ihtiyarda ferahlamış bunu görünce,gözyaşlarını tutamamış sevincinden ağlamaya başlamış. Yürüyor Yürüyor diye diye kaplumbağaya doğru adım atar