Ben Uzun Boylu Yeşil Gözlü, Doğru sözlü 18 yaşında yakışıklı sayılabilecek bir gencim. Sekse düşkünlüğüm çok erken yaşlarda başladı. İlkokulda herkes dersi dinlerken ben öğretmenimizin götünün güzelliğine bakar, gözlerimi memelerinden ayırmazdım. Neyse benim sapıklıklarım anlatmakla bitmez. Ama size özellikle bir anımı anlatmak istiyorum. Olay bu yazın başında başladı Atlantis diye bir internet cafede çalışıyordum. Zemin katta ve bodrum katı olan bi cafe idi. Önceleri herşey normaldi fakat bir gün iki kız ve sonradan gay olduğunu öğrendiğim bir adam cafeye takılmaya başladı. Kızlardan birisi tam anlamıyla cillop diğeri ise boyalı saçlarıyla tatlı bir sürtüğü andırıyordu. Genelde geç saatlerde geliyorlar ve gece 12:00den önce gitmiyorlardı. Aynı cafede olmamıza rağmen bu durumu belli etmeden kızlardan biriyle chat yapmaya başladım. Sohbet ilerledikçe açılıyor giderek samimileşiyorduk hatta çoğunlukla seks üzerine konuşmaya başlamıştık. İlginç fantezileri vardı. Bir gün bana telefon numarasını da verdi. telefonlada konuşmaya başladık bu böyle günlerce devam etti. Artık ona açılmayı düşünüyordum işte o kunuştuğun benim diyecektim ama bir türlü gereken cesareti toplayamıyordum. Yine bir gün chat yaparken hatunların yanındaki gay benim ekranımı görmüş ve kızlara söylemişti. Daha sonra banada gay ipne kızdı kızların yanında . Tüm ümidimi yitirmiştim kızları kaybettik diyordum ki telefonum çaldı baktım karşımdaki o gay. Bana seninle buluşalım kızlarda yanımda senlen konuşmak istiyorum dedi. Bende onlara gece gelmelerini ve patronunda bu saatte olmayacağını rahat konuşabileceğimizi söyledim. Cafe yavaş yavaş boşalmaya başladı. saat 11:45 i cafede bir ben bir de müşteri vardı. Tam o sırada gay ve cillop gibi melekleri geldi. Ben cafede son kalan müşteriyide kapatıyoruz diye nazikçe çıkardım cafeden. Cafede yalnız kalmıştık; Beynimden türlü fantaziler geçiyordu. Sarışın olan cillop gibi karının üzerinde puanlı bol ve mini bir etek göbeği açıkta bırakan, normalden büyük ama diri memelerini zor zapteden bir bluz giyiyordu. Diğer kız boyalı saçlarıyla etli dudaklarıyla tam bir sex abidesiydi. Gaye gelince gay sevmem onun için onu anlatmıycam. Kısa bir sesizlikten sonra Gay sessizliği bozdu ve benden özür diledi. Sonra kızlardan cillop olanı beni beğeniyormusun dedi. Bu laftan sonra filim koptu ve ben ışıkları söndürdüm cafenin kapısın kapattım ve hep birlikte bodrum katına indik. Önce cillop kızın eteğini elimle sıyırdım ve tam amını yakaladım ve elimi o sıcak ve benim için çok değerli amında gezdirmeye başladım. Diğer kız arkamdan gelip pantolonumu indirdi ve benim malafatı eliyle ovalamaya başladı. Benim malafat demir kibin olmuştu ki gay de manyaklaşıp benim kini ağzına almaya çalıştı ve aldı malafatı aşağıdan yukarı yukarıdan aşağı yalamaya başladı. Kızlar olmasaydı bu piç gaye izin vermeyecektim ama artık zevke gelmiştim ve ok yaydan çıkmıştı. hep birlikte beni yere yatırdılar artık çırılçıplaktık. Cilloplardan birisi yarrağımın üstüne oturdu yarrağımı amının sonuna kadar kökledim ve cillop zevk çığlıkları atarken boyalı saçlı kız taşaklarımı emmeye başladı gay de gögüslerime yumuldu dördümüz tek vucut gibi olmuştuk. gay bana ben iki kıza öyle bir yapıştık ki ayıranın amına koyim . Hepimiz zevkin doruklarındaydık hepimiz inliyorduk. ve yarrağım bu kadar zevki taşıyamadı ve dölleri fışkırttı gay bu sefer yarrağıma yapıştı ve dölleri yalayıp yuttu. diğer iki kız birbirlerinin göğüslerini emiyorlardı bu haraketleri beni yeniden azdırdı ve tekrar yumuldum hatunlara gay dee bana yumuldu bu arada. Sarışının amının çilliğine dil attım gay de taşaklarıma yumuldu diğer hatun ise sarışının memelerini somuruyordu Ben sarışının amını yaladaıkça sarışın basıyordu feryadı o gece saat 4 e kadar 4 posta attım hepimiz halsizce yığılmıştık. Her yerimiz arıyordu.Yerler döl ve am kokusuna bulanmıştı.Birden patronu hatırladım pezevenk herzaman erken gelirdi.Ortalığı temizledim ve grubu dağıtıp yolladım.Alan memnun satana memnun bi patron pezevenk .O günden sonra reyting arttı ve hergün cafede buluşup sikişiyoduk.Ben onların arasında kendimi ilah gibi hissediyordum.

Yağmurlu bir gündü. Furbol sahasında gördüm onu. Daha öncede görmüştüm ama oda bende konuşamamıştık. Oda beni gördü ve koşarak yanıma geldi. Çok yağmur yağdığını ve hasta olabileceğimi söyledi. Ceketini verdi bana ve içeriye girdik. Adının Emre olduğunu söyledi ve benim adımı sordu. Bende Naz dedim. Çok güzel bir ismim olduğunu söyledi. Böylece tanıştık.
Babam Emre’nin oynadığı takımın teknik direktörüydü. Bende çoğu zaman onlarla vakit geçirirdim. Emre henüz yeni transfer oldu bizim takıma. İlk gördüğümde etkilenmiştim ondan. ilk gözgöze geldiğinde bana gülümsemişti. Bu gülümseme benden hoşlandığı anlamınamı geliyordu bilmiyorum.
Zaman geçtikçe birbirimize yakınlaşmaya başladık. Hergün sohbet ediyorduk. Hatta bazen antremanlarda onu ben çalıştırıyordum. Babam eğer burda durmak istiyorsam çalışmam gerektiğini söyledi. Ben genel de ismi Tom olan yabancı bir oyuncuyu çalıştırırdım. Ben 20 yaşındayım. Oda 27. Benden hoşlandığını söyledi bana. Benim tepkim sert oldu. Çünkü ben ona asla o gözle bakmadım. Onu abim gibi gördüm ama o aradaki yaşın önemi olmadığını söyledi. Bende kesin bir dille onu istemediğimi söyledim. Kim nerden duyduysa bu haberi gazetecilere söylemiş. Hakkımızda haberler çıktı. Annem buna çok sert tepki gösterdi. durumu anlattım ama bi daha oraya gitmemem gerektiğini söyledi. Emre’de duruma çok üzülmüştü ama hiç birşey yapamıyordu. Babamsa bana kıyamadığından hiç birşey söylemedi sadece Tom’a biraz çıkıştı o kadar.
Olaydan bir kaç ay geçti. Herkes herşeyi unutmuştu ama Tom hala ısrar ediyordu benimle sevgili olmaya. Birde başıma Özgür adında bir oyuncu çıktı. Oda Emre’yle beraber transfer olmuştu. Oda benden hoşlanıyordu. Ama onunki çok masum bişeydi. Tabi onun bana olan aşkı birçok kez öfkeye dönüşecekti ama kimse bunun farkında değildi. Özgür hiç bana söylemeyip direk gidip bnei babamdan istemiş. Babamda bana sordu. Bende henüz böyle birşey için hazır olmadığımı söyledim. Babamda tamam dedi. Ama babam bizi birleştirmekte ısrarlıydı. Çünkü Özgür’e çok güveniyordu.
Biz Emre’yle çıkmaya başladık. Onu o kadar çok seviyorumki. Oda beni çok sevdiğini söylüyor. Ama işte Özgür olduktan sonra bu neye yararki. Annem bir daha bir erkekle senin adını gazetelerde duyarsam evden dışarıya adımını atamazsın dedi. Babamda aynısını söyledi bu sefer. Ne yapacağımızı bilmiyorduk. Bir ilişkimiz vardı ve bunu ikimizden başka hiç kimse bilmiyordu. Bizde söylememeye karar verdik. Gazetecilerin bizi rahat bırakmayacağını bildiğimiz için şehire 45 dakika uzaklıkta bir ev tuttuk. Oraya sadece gündüzleri gidip buluşuyoruz. 1-2 saat oturup geri dönüyoruz. Zaman öyle güzel geçiyorki. Film izliyoruz, yemek yiyoruz. Zamanın nasıl geçtiğini bile anlamıyoruz.
Babam karaını vermişti. Beni Özgür’le nişanlayacaktı. Ben biraz daha zaman istedim. Kabul etti. Ancak bizi daha zor günler bekliyordu. Ben çok üzülüyordum. Hergün ağlıyordum. Emre’ye ayrılalım dedim. Kabul etmedi. Bulucaz bir çaresini dedi. Böylece biraz daha zaman geçti.
Emre aradı ve bulauşalım dedi. Beni özlemiş. O gün daha bir güzel olmak istedim ve onun en sevdiği yeşil elbisemi giydim. Bir güzel süslendim ve yanına gittim. Giderken orada nelerle karşılaşacağımı bilmiyordum tabiki. Eve gittim. Birbirimize uzun zuzun sarıldık. Bana iltifatlar ett. Sonra koltuğa oturduk. Birbirimize sarıldık. Tam o anda içeri biri girdi. Meğerse Özgür beni takip etmiş. Elinde de silah vardı. Sanırım Emre’yle buluşacağımı anlamıştı. Zaten biliyorduda. Birkaç kez bizi beraber konuşurken görmüştü ama biz bişey belli etmemiştik. Demekki başaramamışız. Bizi öyle sarılırken görünce deliye döndü. Beni koludman çekti ve silahı Emre’ye doğrulttu. Emre Naz’ı bırak dedi. Özgür dahada sinirlendi ve silahla Emre’nin kafasına vurdu. Ama ateş etmedi. Sadece vurdu. Silah sert olduğundan can havliyle Emre yere yığıldı. Kafasından kanalr akıyordu. Öyle bir güç geldiki bana. Özgür’ü itip elinden kurtuldum. Emre’nin kafasını tuttum. Öylece baygın yatıyordu. O kadar korktumki. Özgür kalktı ve beni kolumdan çekti. Zorla arabaya bindirdi. Ben bağırmaya başladım. Sadece konuşucaz dedi. Beni akşama kadar bırakmadı. Sonra insafa geldide kurtuldum elinden. Hemen eve geldim ve Emre’yi aradım. İyiymiş. Ertesi gün Özgür’le kavga ettiler. Özgür Artık daha da Asabi bir insan olmuştu. delirmişti.
Birgün evde oturuyordum. İnternetten birşeyler araştırıyordum. Aklıma geldi. Bİrde Emre’yi Araştırıyım dedim. Gördüğüm şeyler beni çok üzmüştü. Bir önceki gün Emre Bir kızla nişanlanmıştı. Başım döndü. Kendimi kaybettim resmen. Emre’yi aradım ve bunu doğru olup olmadığını sordum. Evet doğru dedi. Artık sana karşı birşey hissetmiyorum gibi şeyler söyledi. O gece sabaha kadar ağladım.
O kadar çok üzülmüştümki. Ne yaptığımı bilmiyordum. Emre’yi aradım ve buluştuğumuz eve gelmesini söyledim. 1 saat sonra buluştuk. Önce ikimizde sus pus oturduk. Sonra ben sordum. Niye? dedim. Böylesi en iyisi. İkimizde üzülmemiş oluruz dedi. Nişanlanacağım kişiye senden daha çok aşık olduğumu fark ettim. Onu senden daha çok seviyorum dedi. İşte o an yıkıldım. Üzgünüm dedi ve kalktı. Tam kapıya giderken bağırdım. Gidemezsin diye. Delirmiştim artık. Sürekli gidemezsin diye bağırıyordum. Evde kırılacak ne varsa hepsini kapıya fırlatıtm. Sonra ere oturdum ve düşündüm. Eğer o beni sevmiyorsa ben onu hiç sevmem diye. Dilim bunları söyledi ya kalbim Kalbimde aynı şeyimi düşünüyordu. Hayır. Kalbim onu ne kadar çok sevdiğimi ve ondan ayrılırsam yaşamayacağımı söylüyordu. O sinirle ertesi gün gidip babamla konuştum ve Özgür’le nişanlanmak istediğimi söyledim. Çok geçmeden bütün hazırlıklar tamamlandı ve nişanlandık. 4 ay sonrada evleneceğiz.
Bugün benim için çok kötü bir gün. Bitanem evleniyor. Şu anda herkes hazırlandı ve nikaha gidecekler. Ben rahatsız olduğumu söyledim. Gitmeyeceğim. Zaten gidememki. Gidersem ölürüm. Nikah basına açıktı. Bende televizyondan izliyordum. Bir yandan da bizim şarkımızı dinliyordum. Nikahta sıra evet deme kısmına geldi. Dayanamadım ve kapattım televizyonu. Hıçkırıklarımı tutamadım. Artık hayatta olmak istemiyordum Artık ne onla nede onsuz olmazdı. Bileklerimi kestim ve intihar ettim. Beni kimin hastenye götürdüğünü, ne zaman götürdüklerini hiç bilmiyorum. uyandığımda baiımda Özgür vardı. Onu görünce tekrar kapadım gözümü ve sadece etrafı dinledim. Acaba oda burdamıydı. onun ilgisini çekmek için yapmamıştım bunu. Gerçekten çok kötüydüm. Dinledim sesleri ama yoktu.
Gözlerimi açtım. Başımdaydı. Yanında da karısı vardı. Evlenmişti. Karısı elini tutmuştu. Onları öyle görünce dayanamadım ve sinir krizi gerçrdim. Bağırdım avazım çıkana kadar defolun diye. Hiç kimseyi görmek istemediğimi söylemidim. Yalnız kalıp düşünmeye ihtiyacım vardı.
Ne yazık ki geldi o gün. Saçım yapıldı. Cehenneme gitmeme sadece bir kaç saat kalmıştı. Kuaförden çıktık. Nikah salonuna varmıştık. Ben kendmi hissetmiyordum. Kim ne yapıyor hiç farkında değildim. Nikah memura bana Genelde herkesin çok sevdiği ama benim nefret ettiğim soru soruldu. Biraz bekledim. O anda Emre girdi içeriye. Durun dedi. Naz yapma nolur. Ben bir hata yaptım sen yapma dedi. Herkes şaşırmıştı. Benim gözümden yaşlar süzülmeye başladı. Oda ağlıyordu. İkimiz içinde çok zordu. Ama artık çok geçti. Artık onunla olmazdı. Onu ne kadar sevsemde bu hikaye artık Emre’yle benim hikayemden çok Özgür’le benim hikayeme dönmüştü. Mutlu sonla bitmesi gerekiyordu. Bunun içinde benim Özgür’le evlenmem gerkiyordu. Son kez Emre’nin gözlerine baktım. bir kaç saniye sürdü ve soruya yanıtım “Evet!” oldu. O anda emre Dizlerinin üstüne çöktü. Artık herşey bitmişti Bizim için bir umut yoktu. bu aşk burada bitti der gibi baktım gözlerine. Özgür ise sevinçliydi.
Aradan yıllar geçti. Özgür ve benim Torunlarımız bile olmuştu. Mutluydum ama içimdeki yara derindi. Asla unutamadım ve unutamayacaktım onu. Bizim hikayemiz o kadar güzeldi ki. Sanki film gibi. Hiç kimsenin yaşayamayacağı kadar büyük ve güzeldi. Çocuklarıma aşk hikayemi masal olarak anlatıyordum. Özgür’le bir çok kez bu yüzden kavga ettik bu yüzden. Ama zamanla geçti herşey.
Evlendikten 8 sene sonra evimize gittim. Anahtarı hala bendeydi. Evde kimsede oturmamıştı. Satılmamıştıda. Bizim hatıralarımızla öylece duruyordu. Eve girdim. Herşey aynen duruyordu. Salona girdiğimde gözüme bir kağıt ilişti. O yazmıştı. Kağıtta şöyle yazıyordu; “Canımın içi seni her zaman çoks evdiğim ve seveceğim. Seni hiç unutmayacağım. Belki sen artık yanımda değilsin ama bilmen gereken birşey var. Özgür bize tuzak kurmuş. Ben o kızla hamile olduğu için evlendim. Bana sarhoş olduğum bir günde beraber olduğumuzu söyledi ve benden hamile oluğunu söyledi. Bende bu duruma daha çok üzüleceğini bilerek evlendim. Ona nasıl inandım diyorsan ve herşeye rağmen onunla nasıl evlendin diye sorarsan; Sahte rapor hazırlatmış. Evlenmemin sebebi ise senin hayatının tehlikede olmsaydı. Seni bir adamla takip ettiriyordu. Eğer onunla evlenmezsem seni öldürteceğini zöyledi. Sana bişey olursa diye çok korktum. Evlendik ama ben ona hiç dokunmadım. Sonradan herşey anlaşıldı. Sana anlatmaya çalıştım ama nikahtan önceki telefonumu açmadın. Ben artık gidiyorum. Bi faha asla dönmeyeceğim. İçimde bu aşkla yaşayacağım. Evimize hiç dokunma. Aynen böyle dursun. Seni seviyorum birtanem. ”
Mektubu okuduğumda hıçkırıklarımı tutamadım. ayrıca telefondan falanda hiç haberim yoktu. Telefonum Özgür’deydi. Ama artık bnun ne önemi varki. Herşey bitti gitti.Mektubun sonunda bir şey yazıyordu. “Eğer beni özlerde görmek istersen yıldızlara bak ben oaradayım”. O günden beri her gece yıldızlara baktım. Her gece gözümden bir damla yaş süzüldü. Herşey bitmişti ama Bitmeyen birşey vardı. Oda Bizim sonsuz aşkımız…

Sabah uyandığında midesinde bir yanma hissetti. Yanmanın nedeni akşam yedikleri değil,uyanır uyanmaz bugün yapacaklarının aklına gelmesiydi. Bugün 2 yıldır sürmeye çalıştığı bir birlikteliği bitirecekti. Aslında bunu yapmakta geç bile kalmıştı. `Bitmeli dedi içinden, her gün bu tatsız uyanış bitmeli.` Genç adam bunları düşünürken suratı şekilden şekle giriyordu. Süratle giyinerek dışarı çıktı. Bugüne kadar hiç bekletmemişti onu, şimdi de bekletmemeliydi. İstanbul, soğuk ve yağmurlu bir Nisan ayı yaşıyordu. Genç adam gökyüzüne bakarak iç geçirdi;
`Bulutlar bizim yaşayacaklarımızı biliyor. onlar bile ağlıyor halimize…`
Artık Kadıköy iskelesindeydi. Birkaç dakikalık beklemeden sonra karşıdan kız arkadaşının geldiğini gördü.Şimdi midesindeki ağrı daha da artmıştı. Beşiktaş`a geçtiler. Yolculuk sırasında hiç konuşmadılar. Genç kız, sevgilisinin bu durgunluğuna anlam verememişti. Nereden bilecekti bugün ayrılık çanlarının çalacağını…
“Beşiktaş`a geldiklerinde bir cafe de oturdular. Genç kız anlamıştı sevgilisinin kendisine bir şey söylemek istediğini. `Bana bir şey mi söylemek istiyorsun` diye sordu. Genç adam, gözlerini kaçırarak `Evet` dedi. Genç kız heyecanlanmıştı, biraz da sinirlenerek `Söylesene, ne diye bekliyorsun` dedi. Genç adam içini çektikten sonra `Sence biz nereye kadar gideceğiz?` diye sordu. Genç kız, `Bunu sorma gereğini niye duydun?` diye yanıt verdi. Genç adam söze başladı… “Birkaç ay önce akşam 23:00 civarında sana telefon açıp senin için yazdığım şiiri okumak istemiştim. Sen bana `Sırası mı şimdi canım yaa, işin gücün yok mu?` demiştin. Biliyor musun o an nakavt olan bir boksör gibi hissettim kendimi. Özür dileyip telefonu kapatmıştım. Daha sonra da bu şiiri benden hiç istememiştin. Geçenlerde hasta olup yataklara düştüğümde arkadaşlarımla birlikte sen de gelmiş, Meral’in `Sen şanslısın, sevgilin sana bakar` sözüne `İşim yok da sana mı bakacağım, annen baksın` demiştin. Hatırladın mı?“ Genç kız, `Biliyorsun ben duygusallığı sevmiyorum. Hem hasta bakıcı gibi göründüğümü de kimse söyleyemez` diye yanıtladı. Genç adam güldü, `Evet canım haklısın. Zaten olmak istesen de bu kalbi taşıdığın sürece hasta bakıcı, hemşire falan olamazsın.` Genç adam devam etti… `Bana şimdiye kadar kaç kere sabahın erken saatlerinde güzel sözcüklerden oluşan bir mesaj çektin? Hiç… Hatta günün hiçbir saatinde çekmedin. Duygusallığı sevmeyebilirsin. Ama sen seni seven insanları da mutlu etmeyi sevmiyorsun. Halbuki ben senin tam tersine kendimden çok insanları mutlu etmeyi seviyorum. Seni tanıdığımdan beri her sabah, her akşam, her gece yani seni andığım her saat tatlı bir mesajım vardı senin için biliyor musun? Seninle ben AKLA KARA gibiyiz.` Genç kız anlamıştı, `Yani ne istiyorsun benden şair olmamı mı?` Genç adam tekrar gülümsedi içinden. Dün gece verdiği ayrılık kararının ne kadar doğru olduğunu düşündü. `Hayır` dedi, `Şair olmanı istemiyorum. Olamazsın da… BİZ AYRILMALIYIZ. Ayrılırsak ikimiz için de en hayırlısı olacak.` Genç kız şaşırmıştı, `Neden ama? Ben seni seviyorum. Senin de beni sevdiğini sanıyordum.` Genç adam iç çekerek `Hayır canım, sen beni sevdiğini sanıyorsun. Eğer beni sevseydin şimdi başka şeyler konuşuyor olurduk` dedi. Genç kızın gözleri yaşarmıştı. Genç adam cebinden çıkarttığı mendili uzattı, genç kız gözyaşlarını silerek `Sen bilirsin, umarım beni bir başkası için bırakmıyorsundur…` dedi. Genç adam `Nasıl böyle bir şey düşünürsün, hayatımda senden başka kimse olmadı ve uzun zaman da olacağını sanmıyorum` yanıtını verdi.
” Genç adam ve genç kız iki sevgili olarak oturdukları masada artık iki yabancıydılar. Birkaç dakika sessizce oturduktan sonra Genç kız, `Kalkalım istersen` dedi. Genç adam `Ben biraz daha burada kalmak istiyorum, istersen sen kalkabilirsin` diye yanıtladı. Genç kız `Tamam o zaman sana mutluluklar dilerim` diyerek elini uzattı. Genç kızın sesi ve eli titriyordu. Genç adam, `İstersen arkadaş kalabiliriz` dedi ve birbirlerine son kez sarıldılar. Genç adam doğru yaptığına inanıyordu. Eve döndüğünde yürümekten bitap bir haldeydi. Odasına girdi. Gece bitmek bilmiyordu. Sabah erken kalkıp işe gidecekti, uyumalıydı. Birkaç saat sonra uykuya dalmayı başardı. Sabah 7`de saatin ziliyle uyandı. Evden çıkacağı zaman cep telefonuna baktı, mesaj ve 10 cevapsız arama vardı. Yorgun olduğu için duymamıştı telefonun sesini. Aramalar ve mesaj sevgilisindendi. Heyecanla mesajı açtı, şunlar yazıyordu:

SADECE ONLARI SEVMEYİ SEVDİM,
HEPSİNİ ONLARSIZ YAŞADIM DA,BİR SENİ SENSİZ YAŞAYAMIYORUM,
BU AŞKI TEK KALPTE TAŞIYAMIYORUM,
SANA YEMİN GÜZEL GÖZLÜM, BİR TEK SENİ SEVDİM,
VE SENİ SEVEREK ÖLECEĞİM,
ELVEDA BİR TANEM…

Genç adam şaşırmıştı. Onu tanıdığı günden beri ilk defa şiir alıyordu ve üstelik sabahın beşinde yazmıştı. Heyecanla onu aradı, telefonu yabancı bir ses açtı. Genç adam “Nalan`la görüşebilir miyim?“ dedi. Ama karşısındaki ağlıyordu, hıçkıra hıçkıra hem de… `Ben onun annesiyim yavrum, kızım bu sabah intihar etti. Gece sabaha kadar birilerini arayıp durdu. Sabah odasının ışığını sönmemiş görünce girdim. Yavrum kendini asmıştı….` Genç adam beyninden vurulmuşa döndü. Bir gün önceki mide ağrısının iki katını çekiyordu şimdi. Olduğu yerde yığılıp kaldı… Birkaç ay sonra iki doktor konuşuyordu hastanede. Doktorlardan biri diğerine karşıdaki hastanın durumunu soruyordu. Doktor yanıt verdi… `Haaa o mu? Üç ay önce getirdiler. Kendisi yüzünden bir kız intihar etmiş. O günden sonra cep telefonunu elinden hiç bırakmamış. Devamlı bir şeyler yazıp birine yolluyor. Geçenlerde merak ettim. O uyurken gönderdiği numarayı aradım. Numara 3 ay önce iptal edilmiş. Gelen mesajlarda bir şiir var. Bu adam duygusal mı bilmem ama benim anladığım kadarıyla şiiri yazan çok duygusal biriymiş…..

`ÇEVRENİZDEKİ İNSANLARIN NE HİSSETTİĞİ YA DA NE DÜŞÜNDÜĞÜNDEN O KADAR EMİN OLMAYIN, BAZEN BİR KALBİN, İÇİNDE NELER SAKLADIĞINI ÖĞRENDİĞİNİZDE HER ŞEY İÇİN ÇOK GEÇ OLABİLİR

”verildiyse özür dilerim”

hissettiklerim neydi bilmiyorum.AŞK mı,sevgi mi yoksa bir boşlukmu.onu tanıdığımda 22 yaşındaydım o ise 34, ben bekar o evli ve 1çocuk babası ama yinede gönül ferman dinlemedi.onu abi gibi görüyodum o ise farklı bakıyomuş bana samimi olduk görüştük görüştükçe birşeyler paylaştık,paylaştıkça bağlaandık ve bütün bunlar yaşanırken ben,o ve karısı aynı yerde çalışıyorduk.ilk başlarda karısı hiçbirşey anlamadı o kadar ilgisizdi yani daha sonra etrafımızdakiler anlayınca onada imada bulununca anladı ve tabiki o saatten sonra kocası kıymetli oldu ve benim için kötü dönemler başladı çünkü inadına cilve yapıyodu bu böyle 2 yıl geçti taki olaylar patlak verene kadar ve biz ayrıldık hemde ne ayrılık tabi bu süre içerisinde çok küstük ve barıştık hep o ikna edici taraftı ben ise zaaflarıma yenilen taraftım canım çok yandı çk ağladım yemeden içmeden kesildim şimdi görüşmüyoruz neredeyse 3 yıl olacak galiba boşanmış oh olsun

yasamak neden bu kadar zor nefes alamak ? sevdıgım ıcın cok acı cektım burda bır cok hıkaye okudum ama hıc bırı benımkıne benzemıyordu ben sevdıgımden ayrılmadım yada o benı bırakmadı aılem bızı zorla ayıdı ben onu sevdiğim için dayak yedım gecelerı vurulan yerlerım acıdıgı ıcın uyuyamadım ama yınede ben hep onu dusunuyordum akıp gıden gozyaslarım sel oldu onun ıcın aılem bana yuz cvırdı cok yalnız kaldım oysa o benım herseyımdı aldıgım nefes atan kalbım her sabah actıgım gozlerım damarlarımda dolasan kandı onunla tam 14 ay bırlıkte oldum o kadar guzeldı ogunlerım keske bıtmeseydı o kadar cok sey yasadımdı kı onunla o bnı bır anne cocugunu nasıl ıcten severse oyle severdi bana sarıldıgında kalbının atıslarını sankı ıcımde atıyormus gıbı duyardım ellerımı tutunca sankı ıcım cekılır benden bıseyler kopardı avuclarım ıcıne sankı oda bunu bılır ellerımı sıkıca tutardı yagmurda yurudugumuz gunler bırlıkte usudugumuz bırlıkte ısındıgımız gunler nede cabuk gectı askım sımdı sen benı duymuyorsun ama bılıyorumkı sende benım kadar acı cektın senınde ıcın benımkı kadar yanıdı sende benım gıbı gecelerı sabahlara kadar uyuyamadın ne kımse bızı anladı nede bıze ınandı askım sımdı askımız ıcın aglıyorum senı sevıyorum ben sana delıler gıbı asıgım senınle ılk goz goze geldıgımızden berı bana baktıgın ılk andanberı senı sevıyrum bana cok zor gunler de yasattın cok mutlu gunlerde yasattın benı sevdınde benı aldatmayada kalktın ama bende sen den asla ve asla vazgecmedım cunku sen benım İLK AŞKIMSIN ılk sevdıgımsın ben senı nasıl bırakırım soyler msın bana sen nasıl benım ıcın bas kaldırdın aılene ben de sımdı sneın ıcın bas kaldırdım tum dunyayı karsıma aldım belkı sonunda ıstedıgımız seyler olamaz Allahtan tek dılegım ben senınle gozlerımı actım senınle kapatayım kalbım senın elımde ne kadarda almak ıstesem alamamkı sımdı onu uzme ına ıyı bak bı tanem bunu okuyan herkese soyluyorum ben sevgıme sahıp cıkmaya calısıyorum belkı yalnıs yoldayım ama sız ne olur sevgınızı bırakmayın onu baskasıyla dusunmek ınsana cok acı verır bunu bır dusunun onun kalbınde baskasının olması ne kadar kotu seydır sız sız olun sevgınızden vazgecmeyın onu baskalarına bırakmayın o sızındır sızın kalsın